Ook ik overdrijf niet

7 maart publiceerde Yasmine Schillebeeckx de blogpost “Mijn naam is niet ‘Hey sexy’”, waarin zij over dagelijkse situaties van seksuele intimidatie schreef. De blogpost werd opgepikt en gepubliceerd door de media en reacties van vrouwen met soortgelijke ervaringen stroomden binnen. Vieze opmerkingen krijgen op straat, door vreemdelingen in je kont geknepen worden, lastig gevallen worden met seksueel getinte opmerkingen terwijl je even rustig ergens zit te wachten, en zo nog honderden (ergere) voorbeelden. De reacties en blogs die massaal opdoken over het onderwerp maakte het al snel duidelijk: er is geen enkele vrouw die het probleem niet kent.

De blogpost van Yasmine kreeg helaas ook stomme reacties. Vrouwen die last hebben van dergelijke situaties zouden aanstellers zijn, en ‘mannen kunnen ook niks goed doen’. Iets waar blogger ‘The Styling Dutchman’ heel mooi op reageerde. Ook Yasmine liet het er niet bij zitten. Ze schreef een tweede blogpost en vroeg vrouwen hun ervaringen met ‘street harassment’, ‘cat-calling’, seksueel geweld en seksisme te delen door middel van de hashtag #WijOverdrijvenNiet. Een ontzettend goed idee waar hopelijk veel bewustzijn mee bereikt wordt. Daar draag ik dolgraag mijn steentje aan bij.

Dus, nu is het mijn beurt. Ondanks dat er al zoveel ervaringen gedeeld zijn, vind ik het moeilijk om ook mijn portie op het wijde web te verspreiden. Het is vreemd dat situaties, waarin je zelf niks verkeerd doet, zoveel schaamtegevoel kunnen geven. Die ene keer dat ik een man in de discotheek erop betrapte dat hij met zijn telefoon foto’s probeerde te maken van onder mijn rokje. Die keer dat ik door een man achtervolgd werd naar huis, terwijl hij me maar bleef vragen of hij bij mij mocht slapen. Die keer dat ik op het treinstation achtervolgd werd door een man die uiteindelijk toevállig tegenover mij kwam zitten in de trein en me vervolgens de hele rit vies aan zat te kijken. Die keer dat ik op vakantie een jongen ontmoette, hem voor het eerst zoende, en hij meteen naar mijn kruis greep. Die keer dat ik met mijn zusje in de metro zat, een gast tegenover ons dreigend dichtbij kwam om ons op smerige toon te vertellen hoe ongelooflijk sexy we waren, terwijl zijn vier vrienden om ons heen zaten. En dat ik God op mijn blote knietjes dankte dat we ongedeerd de metro uitkwamen. Het is slechts een greep van de vervelende situaties die voorkomen.

Ik kan zeker zeggen dat dergelijke situaties traumatiserend werken. Dat ze mijn vertrouwen in mannen aantasten. Ik hou mijn adem in als ik alleen over straat loop en een groepje jongens passeer. Ik denk tien keer na voordat ik een keer een kort broekje of rokje aantrek, omdat ik de vorige keren vieze reacties kreeg. Ik ben geïrriteerd als een jongensvriend niet inziet waarom hij me ’s avonds naar huis zou moeten brengen. Ik sta machteloos, wanneer ik weer in mijn kont word geknepen door een onbekende man die groter, sterker en ouder is dan ik. Ik heb nog dagenlang zitten piekeren over het moment waarop jongens in onze vrienden-WhatsAppgroep naaktfoto’s van een model bespraken, ik opmerkte dat ik dat niet nodig vond en dat ze dat beter in een mannengroep konden bespreken, om vervolgens de reactie te krijgen dat IK zeurde. Hoezo, gevalletje #WijOverdrijvenNiet?

Ik begrijp nu, na het lezen van een hoop reacties op #WijOverdrijvenNiet, dat veel mannen gewoon totaal niet beseffen hoeveel last vrouwen hiervan hebben. De volgende twitterpost vond ik dan ook heel fijn om te lezen:

Een paar weken terug zag ik een speech van Jackson Katz bij Ted Talks. “Violence against women – it’s a men’s issue” luidde de titel. Katz praat voornamelijk over huiselijk geweld, maar de boodschap kan op veel meer fronten worden toegepast. Zo legt hij bijvoorbeeld uit dat in situaties van seksueel geweld, men al snel neigt te focussen op het slachtoffer. Na een situatie van seksuele intimidatie zal je ongetwijfeld weleens de vraag hebben gehoord “Wat deed zij dan om zo’n reactie uit te lokken?”, alsof de vrouw het probleem is. Er wordt al jaren gewerkt aan vrouwen sterker en weerbaarder maken, maar wat levert dat eigenlijk op als er tegelijkertijd niet aan de andere helft van de bevolking wordt gewerkt?

“What is going on with men?”, vraagt Katz zich af. Wat zorgt er in onze maatschappij voor dat zoveel mannen opgroeien tot daders van seksueel geweld? Wat gebeurt er in religieuze culturen, in de sportcultuur, de pornografie cultuur, familiesystemen, economische systemen, etc.? Waar gaat het fout? Het zijn het soort vragen die we ons moeten afvragen als we verandering willen zien.

De eerste stap naar verandering is erkenning. #WijOverdrijvenNiet helpt om die erkenning te krijgen. Ik hoop daarom dat zoveel mogelijk mensen meedoen door te bloggen, twitteren en praten over hun ervaringen. Wil je meer lezen over het onderwerp? Neem dan een kijkje op de website en Facebookpagina van WijOverdrijvenNiet voor blogs, persberichten en reacties.

PS. Ben je een man met dit soort ervaringen? Deel dat ook! Dat het veelal vrouwen zijn die dergelijke situaties kennen, betekent niet dat geen enkele man hier ervaring mee heeft.


facebook

Advertisements

11 thoughts on “Ook ik overdrijf niet

  1. Echt heel goed geschreven. Ik ben de enige van mijn vriendinnen die na het uitgaan alleen naar mijn kot durft gaan. En toch… wanneer er een dronken gasten mijn kant op komen houd ik mijn sleutels toch goed tussen mijn vingers.
    Of toen ik me weken heb afgevraagd wat ik verkeerd deed toen een man aan mij vroeg of ik een prostituee was.

    • Vervelend zijn die dingen. Ik houd inderdaad ook vaak mijn sleutels tussen m’n vingers. Erg toch, dat het zover is gekomen dat dat een ‘normale’ /herkenbare situatie is.

  2. Als man zijnde zal ik hier ook maar eens reageren. Ik heb drie oudere zussen. Het kan zijn dat ik daardoor afwijk van andere ‘mannen’.

    Voor mij is het een even groot mysterie als voor vrouwen. Waarom doen ‘mannen’ dit?
    Mijn ouders hebben me namelijk geleerd respect te hebben voor ouderen, je hiërarchische meerdere maar ook voor vrouwen (en mannen btw).

    Ik moet toegeven dat ik zeker kijk als er een vrouw in mijn vizier komt die er goed uit ziet. Daar zie ik nog niet echt een probleem mee. Opmerkingen roepen of welk ander ongepast gedrag vertonen lijk me echter wat te ver gaan.

    Terwijl ik dit schrijf probeer ik een antwoord op al jullie vragen te verzinnen. Helaas lukt mij dit ook niet. Het kan aan opvoeding liggen, het kan liggen aan de mensen waarmee je omgaat. Ik denk eerlijk gezegd dat het vele contact met vrouwen gedurende mijn hele leven zeker aan mijn denkwijze heeft bijgedragen. Een stukje gezond verstand mist bij een aantal ‘mannen’ op deze wereld lijkt het wel. En ja, ik schrijf mannen expres tussen haakjes.

    Het is denk ik in ieder geval een stap in de goede richting als men jongens en meisjes hier van jonge leeftijd al attent op maakt. Mogelijk kunnen scholen hier een steentje aan bijdragen?

    • Fijn om te horen hoe jij er in staat! Ik denk inderdaad dat het goed zou zijn als scholen hier iets mee doen. Volgens mij kan je met opvoeding in dit soort dingen maar beter zo vroeg mogelijk beginnen. Bedankt voor je uitgebreide bericht!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s